20.07.16 – Erdogan en de Rijksdagbrand

| Geen reacties

Aan een staatsgreep begin je enkel en alleen wanneer je zeker bent dat hij ook zal lukken.

Blijft natuurlijk de vraag of de staatsgreep in Turkije gelukt is of niet. Dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Alles wijst er wel op dat alvast één staatsgreep geslaagd is.

Als het een staatsgreep van militairen was, dan waren die militairen niet meer dan een hoop onnozele klunzen bij elkaar; in 1972 in Chili wisten ze perfect hoe het moest. En eigenlijk is er niemand die mij kan wijsmaken dat de Turkse militairen (die tenslotte een traditie hebben wat staatsgrepen betreft) datzelfde niet even goed zouden kunnen.

Wanneer je, nu we enkele dagen later zijn, alles nog eens goed op een rijtje zet, lijkt het er bijna op dat die staatsgreep moest mislukken, dat die mislukking ook bedoeld was.

Het eerste wat een goeie staatsgreeppleger moet doen als de staatsgreep gericht is tegen een of enkele figuren, zoals hier, is die persoon en heel zijn politieke en familiale omgeving fysiek uitschakelen, doden met andere woorden.

Hier hebben ze daar blijkbaar niet eens aan gedacht. Erdogan denkt er van zijn kant duidelijk wel zo over. Zouden die militairen – als ze al een staatsgreep wilden plegen – nooit Machiavelli gelezen hebben? Of, veel meer recent de Techniek van de staatsgreep van Curzio Malaparte? Die in zijn boekje o.a. sterk ingaat op de staatsgreep van de eerste Napoleon – ook een militair?

Ook de gevolgen wijzen erop dat die zgn. staatsgreep wellicht moest mislukken. Amper een halve tot een dag later werden drieduizend rechters van hun ambt ontheven. dat wijst erop dat de lijsten al klaar lagen, net zoals in januari 1933 in Duitsland. Totnogtoe zijn er ongeveer zevenduizend aanhoudingen verricht. Zelfs de grootste Turkse gevangenissen kunnen die vloed niet aan.

erdogan

Dachau is de oplossing. Zoals na de rijksdagbrand een hele resem aanhoudingen volgde, en een begin gemaakt werd met het ontslaan van ambtenaren (of het doodslaan – bij nazi’s en islamfascisten komt dat op hetzelfde neer).

Cui bono?, dat is altijd de vraag die je moet stellen bij dat soort gebeurtenissen. En in dit geval is het volkomen onnodig op die vraag te antwoorden, zozeer ligt het antwoord voor de hand. Ik ken geen ander voorbeeld in de geschiedenis waar het antwoord zo zonneklaar voor de hand ligt.

Ondertussen weet elke historicus die naam waardig dat de organisatie van de rijksdagbrand in de handen van Goering lag, en dat die zijn werk zeer goed gedaan heeft toen. Maar sluitende bewijzen zijn er nooit geweest, ook nu nog altijd niet.

Het is duidelijk dat het stinkt in Turkije. En dat veel van die stank overwaait naar hier. Is er werkelijk geen enkele politicus die al dat razend volk voor een duidelijke keuze durft te stellen: ofwel zijn ze Belgen en moeien ze zich niet met wat daarginder gebeurt; ofwel zijn ze Turken en dan moeten ze teruggaan. En elke door Turkije uitgezonden imam moet de toegang tot het land verboden worden – élke.

Alles wijst erop dat er nog veel meer aanhoudingen zullen volgen. De volgende stap zal dan de staat van beleg zijn. En dan de openlijke dictatuur (voor zover die er nog niet is natuurlijk, nu). Maar dat soort volk blijft nooit binnen de eigen grenzen actief. Het ziekelijke ego van crapuul als Erdogan is zo groot, dat het uiteindelijk tot avonturen buiten Turkije zal voeren.

De NATO, die beweert de westerse waarden van ‘democratie’ enzoverder te verdedigen, zou al kunnen beginnen met Turkije gewoon eruit te gooien. maar wedden dat ze nog eerder samen met dat Turkije ten strijde zullen trekken? Ergens bij de Zwarte Zee?

Delen:

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


4 × 5 =