04.03.15 – Verjaardag

| 1 reactie

Gisteren was het exact tien jaar geleden dat het allereerste bericht op deze blog werd gezet. Meer dan een aankondiging was het nog niet, want de eerste werkelijke berichten zouden pas enkele weken later, op het einde van die maand maart 2005 verschijnen. En dat waren meestal kortere berichten. De enkele langere werden niet speciaal hiervoor geschreven, maar omdat de opportuniteit zich nu eenmaal aandiende, werden ze hier gepubliceerd.

Wat na die eerste maand(en) gepubliceerd werd, werd daarentegen wel speciaal hiervoor geschreven (op hier en daar een uitzondering na), ook de zeer lange stukken (honderd bladzijden en meer). Die laatste zijn trouwens degene waar ik zelf het meest tevreden over ben, ja eigenlijk de enige waarover ik min of meer tevreden ben; ik denk dan aan de stukken over Jan Schouten, of over Les maçons de Cythère en nog wel enkele in die aard. Veel zijn het er niet, en zeker wanneer ik ervan uitga dat de doorsnee van de rest heel wat minder te waarderen valt, is de gemiddelde waardering wat mijzelf betreft toch eerder mager.

En toch komen er maandelijks nog steeds vele bezoekers op af, waarbij opvalt dat sommige bijdragen (Gilliams, van Wilderode, vrijmetselarij…) veel meer bezoek krijgen dan de overige. Waaraan dat ligt, weet ik meestal niet. Behalve vrijmetselarij natuurlijk, dat zal wel veel met nieuwsgierigheid te maken hebben, vrees ik.

Weinig politiek ook, valt me op. Rechtstreeks politieke stukken, bedoel ik dan, want onrechtstreeks komt dat uiteraard wel voortdurend aan bod, vanaf de eerste maand al: maar dan telkens vanuit een literair gegeven, een gedicht, een literaire figuur…die zich duidelijk politiek op de kaart wensen te plaatsen.

monnik

Of er nog veel langere stukken zullen volgen, betwijfel ik. Er zijn nog wel enkele onderwerpen, dat wel, maar het wordt hoe langer hoe moeilijker zo’n werk gedurende vaak maanden vol te houden, mét de nodige bezoeken aan archieven en bibliotheken. En onderwerpen waarbij dat niet nodig zou zijn, liggen niet echt voor het grijpen. En daar komt dan nog een toenemende vermoeidheid bij, en het feit dat concentratie moeilijker wordt. Of misschien gewoon dat ik er geen zin meer in heb.

Want waarom doe je dit? Het vult een beetje de tijd natuurlijk. Maar er zullen ook wel diepere redenen aanwezig zijn, waarnaar ik liefst niet ga vissen. En hoelang het nog zal duren? Ik ben al eens gestopt gedurende bijna twee volle jaren. Misschien dat dat nog eens gebeurt, of dat ik definitief stop?

De balans is dus zeker niet helemaal negatief, evenmin helemaal positief.

We zien wel, zo lang er leven is, is er wanhoop.

Delen:
Share

Eén reactie

  1. Misschien komen de lezers wel bij u, via de link op mijn website: http://www.mauricegilliams.nl
    Vriendelijke groet, Hans Kleiss

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


twintig + zes =