11.01.15 – Charlie Hebdo 2 – Beledigen

| 3 reacties

Wanneer er sprake is van beledigingen is er altijd één partij die zich beledigd of gekwetst voelt. Een partij die heeft willen beledigen is daarentegen niet noodzakelijkerwijze aanwezig. Een voorbeeld: ik voel me bijna altijd persoonlijk gekwetst en beledigd door de uitspraken van de burgemeester van België, maar ik ben er zeker van dat hij mij nooit persoonlijk heeft willen beledigen.

Hetzelfde moet gezegd worden over de cartoons die regelmatig in Charlie Hebdo verschenen. Het is zonder meer duidelijk dat vele (de meeste?) moslims zich daardoor beledigd voelden. Maar het is even duidelijk dat er van de kant van Wolinkski, Charb etc. waarschijnlijk geen intentie was om te beledigen, enkel om te lachen, om de ernst onderuit te halen, om te relativeren.

untitled

Lachen met het Vaticaan

In die context verwijs ik naar de reactie van de baas van de moslimgemeenschap van Frankrijk: die veroordeelde uiteraard de aanslag (wat had je anders verwacht?) maar zei terzelfdertijd dat op die cartoons gereageerd moest worden met ‘mépris’. Niet zo onschuldig en neutraal als het lijkt. Want het betekent ook dat, als zij het voor het zeggen hadden, ze die cartoons, en het hele blad, zouden verbieden. Gelukkig zijn ze (nog) niet zo talrijk. En wat die heer werkelijk gedacht heeft?

Ik vind het overigens normaal dat je sommige politieke en/of andere uitingen veracht. Het hele discours van de Vlaamse Thatcher bv., zoals dat in het afgelopen weekend over twee bladzijden in De Morgen werd uitgesmeerd, vind ik verachtelijk. En ik zou willen dat zo’n discours zou verdwijnen, alsmede de praktijk ervan in de politiek. Maar geen haar op mijn hoofd denkt eraan dat te verbieden; niet enkel omdat dat totaal onproductief zou zijn, maar vooral omdat het verdwijnen van zo’n discours en de praktijk ervan enkel het gevolg kan zijn van een langdurig politiek proces. En wat de persoon zelf betreft die zo’n discours en een dergelijke praktijk produceert, die zal dan vanzelf wel verdwijnen in de vergeetputten van de geschiedenis.

Lachen met fanatieke religieuze leiders

Lachen met fanatieke religieuze leiders

De moslims voelen zich dus in groten getale beledigd als hun profeet of hun zgn. heilig boek ‘aangevallen’ worden. Bon, ik neem dat aan. Maar dat is zuiver en alleen een probleem van de moslims, op geen enkele manier van degenen die cartoons tekenen. Je zou kunnen zeggen dat er twee partijen zijn in het geval van een belediging: degene die beledigd wordt en degene die beledigt. Maar waar kan men welke criteria vinden om te bepalen of een tekst of een tekening beledigend is of niet, of in welke mate? Nergens toch. Het is puur een subjectieve kwestie en niets anders. De een heeft heel lange tenen en de ander heel korte, elke zgn. belediging speelt zich enkel en alleen in het hoofd af van degene die zich beledigd voelt. Daarom kun je daar als tekenaar, scribent, journalist…ook op geen enkele manier rekening mee houden. De enige mogelijke reactie zou zijn: zelf een tekst schrijven of een tekening maken om de tegenpartij lik op stuk te geven. Maar daar hebben ze waarschijnlijk de bekwaamheid niet voor.

Maar wat je daarentegen in onze o zo vrije pers ziet: er wordt onmiddellijk al gas teruggenomen. In De Morgen was dat al heel duidelijk, in een column van Bart Eeckhout en in een compilatie van uittreksels uit andere kranten van de hand van Koen Vidal. Zéér, zéér subtiel, dat wel, maar de boodschap van deze beide stukken was wel extreem duidelijk, en omgezet in normaal, niet omfloerst Nederlands zonder eufemismen luidt die: eigen schuld dikke bult. M.a.w.: die mensen hebben het zelf gezocht, laten we nu maar overgaan tot de orde van de dag. In dezelfde lijn lag een artikel van Ico Maly in De Standaard, waaruit moest blijken dat ook in de Arabische kranten de moordaanslag veroordeeld werd. Zelfs in Saoudi-Arabië, godlof! Hoe dom Maly is, weet ik niet, maar verwijzen naar de pers in landen waar geen greintje persvrijheid bestaat, is er al over, maar Maly ‘vergeet’ blijkbaar dat hij verwijst naar de officiële pers van landen die bekend staan om hun ongebreidelde steun aan alle vormen van Islamterrorisme, en naar de pers van een land waarvan de baas hardop droomt dat hij kalief zal worden van een nieuw Ottomaans rijk. Landen die zowel Al-Quaida als IS zonder schroom steunen dus.

Lachen met de Oekraïne

Lachen met de Oekraïne (en Poetin, Depardieu, chemische wapens, alcoholisme…)

Wie neemt mensen als Maly nog ernstig?! Want heel het politicaille van de wereld recupereert de aanslag op een manier die geen weerga kent. En dat om hun veroveringsoorlogen in islamgebied nog meer te kunnen rechtvaardigen en bij de bevolking verkocht te krijgen. Zelden of nooit zo’n hypocrisie gezien als bij de Vals, de Hollandes, de Camerons, de Merkels, de Obama’s et tutti quanti. Geen moer, geen ene zier geven die om persvrijheid of democratie. Voorstel voor de volgende cover van Charlie Hebdo: de ponems van heel dit politiek janhagel en kleine krokodillen die uit hun ogen kruipen terwijl op de achtergrond Lybië, Irak, Syrië branden. Of iets in die aard, de overgeblevenen kunnen dat veel beter dan ik.

Wat me in die kranten ook opvalt: blijkbaar zijn het enkel en alleen de moslims die door Charlie Hebdo in het belachelijke werden getrokken. En blijkbaar moet je enkel met moslims voorzichtig zijn, moet je enkel met moslims oppassen dat je ze niet voor het hoofd stoot, dat je ze niet beledigt. Die arme moslimmekes toch, zo ontzettend kwetsbaar! Karikaturen van Marine le Pen (het schitterend ‘elle s’est rasé la moustache’ bv.) mogen wel blijkbaar (en nee, ik ben allesbehalve een fan van die zelfverklaarde Jeanne d’Arc), of van Sarkozy, of van wie dan ook; enkel met moslims moet je oppassen.

charlie-marine

Lachen met Marine Le Pen

Mijns inziens is dat op zichzelf al een vorm van terreur; waar dan aan toegegeven wordt. In dat opzicht vind ik het verbijsterend te moeten vaststellen dat Amerikaanse kranten weigeren ook maar een enkele cartoon te publiceren, om die arme moslimzieltjes toch vooral maar niet te kwetsen. Ik dacht dat er maar één enkele goeie zaak was in de VS, nl. een quasi absolute persvrijheid. Alles kon daar uitgegeven en gedrukt worden. Arme onnozele ik. Maar bon, zo ben ik weer een illusie armer, en dat is ook goed. Blijkbaar hebben ze de terreur daar al even sterk geïnterioriseerd als in Europa bepaalde theatermakers, die het stuk van Voltaire Le fanatisme ou Mahomet le prophète niet meer durven opvoeren. Je kunt alleen maar zuchten omdat het zo ver gekomen is.

Veel goeds over de islam heb ik nooit gedacht, en zeker sinds het geval Rushdie denk ik dat de ‘waarden’ van de islam onverzoenbaar zijn met de ‘waarden’ van het westen en zijn geseculariseerde maatschappijen. Maar ik ben daar nooit op ingegaan, omdat ik niet verward of op één hoop wens te worden gegooid met bekende islambashers zoals vader en zoon van Rooy. Bij al die mensen speelt immers ook een sterke ideologische kant mee: zij verdedigen niet enkel bepaalde ‘waarden’, maar vooral ook het militaire optreden van de VS en zijn overige Natohandlangers in het Midden-Oosten en de rest van de wereld. Want daar ligt de initiële oorzaak van de oorlog die nu naar Europa terugkeert (en dat waarschijnlijk in de toekomst nog veel heviger en uitdrukkelijker zal doen); met de invasie en de vernietiging van Irak is het begonnen.

Lachen met Bisschop André Vingt-Trois, een notoir tegenstander van het homohuwelijk

Lachen met Bisschop André Vingt-Trois, een notoir tegenstander van het homohuwelijk (en met het Christendom)

En dat is geen toeval. Ik herinner me nog zeer goed dat een veroordeelde crimineel uit Hasselt, met flaporen, op de toenmalige BRT, bij een vraag over de toekomst van de Nato nu de hoofdvijand ervan weggevallen was, antwoordde: er is een nieuwe vijand, de islam. Niet: de extreme, of de fundamentalistische, of eender welke islam, maar: de islam. Daarmee was de strategie van verovering en onderdrukking en plundering die dat moordgezelschap de volgende decennia zou volgen, al duidelijk aangegeven. De Wildersen, de van Rooys, de de Winters (beiden), zijn enkel de ideologen van die strategie.

Maar het feit dat ik me niet daarbij wens te scharen, betekent niet dat ik ipso facto een aanhanger van welke islam zou zijn. Integendeel. Net zoals het jodendom of het christendom beschouw ik de islam als een vorm van ziekelijk obscurantisme, dat dezelfde weg dient op te gaan als het christendom hier. En omdat dat laatste in West-Europa zo goed als dood is en vervangen dreigt te worden door de islam, dient deze laatste godsdienst totaal ondermijnd ,tegengewerkt, belachelijk gemaakt enz. te worden, net zoals dat sinds pakweg de 17de eeuw met het christendom gebeurd is. Hier geldt opnieuw het woord van Voltaire in al zijn kracht: écrasez l’infâme! Met alle denkbare en mogelijke geweldloze middelen.

Charlie akbar!

Lachen met Sarkozy (en het Christendom)

Lachen met Sarkozy (en met het stemvee en het Christendom)

Delen:
Share

3 reacties

  1. Goed artikel, dank u.

    Ik ben het voor een groot deel ervan met u eens. Maar een godsdienst beledigen hoort niet bij een vrijheid van meningsuiting. En dat Charlie Hebdo een godsdienst beledigde, staat volgens mij vast. De reactie van de moslims is natuurlijk verwerpelijk, laat dat duidelijk zijn.

    Maar volgens mij zijn een aantal tekenaars van satire gefrustreerde cynische mensen, die van kwetsen hun vak maken. Ok ze kwetsen volgens u zogezegd niet, omdat ze niet de bedoeling hebben te kwetsen. Hoe weet u dat zo zeker? En zouden de satire tekenaars niet weten dat moslims zich gekwetst voelen door het afbeelden van een naakte profeet in de meest uiteenlopende en walgelijke seksuele poses? Komaan zeg.

    Arme moslimmekes zegt u? U heeft weinig mensenkennis denk ik dan en lijkt me weinig ruimdenkend. Mensen hebben nu eenmaal meer recht om zich tot in het diepste van hun hart gekwetst te voelen door iemands woorden dan dat u het recht heeft om te schrijven en zeggen wat u wil.

    Dat satire het gebrek aan vrouwenrechten in moslimland aanklaagt, daar kan ik inkomen. Maar wedden dat niemand daarvoor zal worden vermoord?

    Vrijheid van meningsuiting is een delicate zaak, zoveel is zeker. Is er een oplossing om uitspattingen te voorkomen, ik weet het niet. Maar gezond verstand kan wonderen doen. Misschien dat men beter een soort commissie opricht waarin enkel hoogbegaafde mensen zetelen (ik heb het over écht hoogbegaafde mensen niet over diegenen met een of andere stoornis). Die zijn ruimdenkend, zien het algemene plaatje, en hebben een sterker rechtvaardigheidsgevoel. Is dat dan censuur? Het zij zo.

    De Bijbel en Koran verschillen niet zoveel. De teksten zijn overigens bij beide verouderd. Het is de toepassing ervan die van belang is. en wees gerust, ook moslims zullen uiteindelijk inzien dat ze niet alles letterlijk moeten nemen. Maar geef ze de tijd. Dat kan nog een paar generaties duren. Dus er staan ons nog harde tijden te wachten.

    Alle religies zullen vroeg of laat vreedzaam samenleven. Dat staat volgens mij al in de sterren geschreven. Zelf heb ik ook een soort religie waarvoor u wellicht niet eens de moeite zal nemen om ze te lezen wegens naar mijn mening een gebrek aan ruimdenkendheid. Ik zeg ook niet dat ze klopt, maar ik geloof er wel in en kan alleen maar hopen dat u mijn mening respecteert al heb ik zo mijn twijfels http://www.evawaseerst.be/novus.htm (onderaan doorklikken)

  2. Beste Peter,
    Volledig eens met je analyse van “belediging”. Het begrip “belediging” kent inhoudelijk geen grenzen; iedereen kan zich altijd wel door iets beledigd voelen. Als criterium, is “beledigen” dus niet werkzaam. Er worden wel pogingen gedaan om godsdienst als een aparte categorie te beschouwen, naast en meestal boven andere levensbeschouwingen. Marxisten, vrijmetselaren, atheïsten, moderne heksen, etc. beledigen, geen probleem! Maar een christen, jood of islamiet. Hola maar. Voor Semieten, lees: joden, bestaat zelfs een heel aparte wetgeving. Geen wonder dat de islamitische broeders verlekkerd zijn op een eigen versie, de islamofobie! Nu nog een wet die “islamofobie” verbiedt en de christenen kunnen hun versie weer bovenhalen.

    Overigens is het een opluchting nog iemand te kennen die Maly niet ernstig neemt. Die man doet wel de toer van de vrijzinnige centra!

    Om het met Marcuse’s grafschrift te zeggen: Weiter machen!

    • Beste Eddy,
      Maly neem ik niet meer ernstig sinds ik zijn doctoraat gelezen heb. Het tweede deel, de analyse van de N-VA en haar programma kon er nog door, maar het eerste theoretische deel was beneden alle peil. Hij baseerde zich op één boek, van één persoon, Zeev Sternhell, zonder dat ook maar enigszins te verantwoorden. In navolging van die Sternhell schrijft hij bladzijden vol over Herder en maakt daarvan een voorloper van de nazi’s…net zoals de nazi’s zelf deden (dat deden ze overigens ook met Goethe, Hölderlin, Fichte et tutti quanti; allemaal prenazi’s dus), terwijl Herder duidelijk een man van de vroege verlichting was. Hij had nationalistische trekken, maar noch Sternhell noch in zijn kielzog Maly wisten dat te plaatsen in de context van de Napoleontische oorlogen. Puur essentialistisch denken dus. Overigens was Herder vrijmetselaar, zoals Sternhell zichzelf zionist noemt. Ook dat had tot nadenken moeten stemmen. Kortom, in dat eerste belangrijkste deel van zijn doctoraat bespeurde ik geen greintje kritische zin. Moest ik in zijn jury gezeten hebben, hij had mogen terugkomen na een grondige herwerking.
      Peter

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


twee × 4 =