07.01.15 – Charlie Hebdo

| 2 reacties

In 1967 begon ik mijn studies aan de ULB. Behalve mijn schoolfrans en wat hangen gebleven was van de eerste rechtstreeks in het Frans gelezen boeken, beheerste ik de taal van Molière, en zeer zeker de gesproken taal, amper.

Maar ik heb snel en veel bijgeleerd die eerste jaren.

O.a. in het weekblad Charlie Hebdo en het (intussen ter ziele gegane) maandblad Hara-Kiri. Het zijn vooral Reiser en Wolinski die me m’n leven lang bij zijn gebleven. Reiser is al lang dood, en nu ook Wolinski.

GROS DEGUEULASSE[BD].pdf

wolinski

Hoe vaak ik onder tafel gelegen heb van het lachen met die twee – ik weet het niet meer. Zij hebben mij mee gevormd, zoals de beide bladen waarin zijn publiceerden, en waarvoor nooit ook maar één heilig huisje bestaan heeft. Alles, maar dan ook letterlijk alles moest en kon in het belachelijke getrokken worden. En zo hoort het.

Eén keer herinner ik me dat een nummer verboden werd. Toen de Gaulle overleden was, titelden ze: ‘Bal tragique à Colombay: 1 mort’. Dat was er voor de Franse staat blijkbaar te veel aan.

Soms kocht ik Charlie Hebdo nog wel eens, maar niet meer systematisch. Uit nostalgie eerder, omdat het mij onherroepelijk terugdenken deed aan dat enorme plezier dat ik er toen mee had, en dat terugdenken alleen was genoeg om me opnieuw goed te doen voelen, om de zaken van het leven luchtiger op te vatten, om met alles te lachen.

Eigenlijk beantwoordden ze aan een mentaliteit, waarvan ik toen niet onderkennen wou of kon dat ze de mijne was: de anarchistische.

Naast de vele doden (waaronder Wolinski), hebben de moslims vandaag ook een deel van mijn jeugd, het beste wellicht, kapot geschoten.

 

Delen:
Share

2 reacties

  1. Beste Peter,

    In dat laatste zinnetje staat mijns inziens een lapsus: volgens mij moet het zijn ‘deze moslims’ die uiteraard geen moslims zijn volgens de respectvolle echte Islam.

    Mvg,

    Jan

  2. Beste Jan,

    Wanneer je bedoelt dat niet alle moslims op een dergelijke manier reageren, dan ben ik het met je eens.
    Maar als je bedoelt dat die handelwijze niet in overeenstemming zou zijn met de islam, dan twijfel ik (amper nog).
    Ik heb gisteren nog eens in de koran zitten lezen, met name die passages die betrekking hebben op de jihad. En tot mijn spijt moet ik vaststellen dat je die moordpartijen op basis daarvan met hetzelfde recht kunt goedkeuren als afkeuren. Ik denk dus meer en meer dat er inderdaad iets fundamenteel mis is met die godsdienst. Je kunt met die koran immers alle mogelijke kanten uit, veel meer dan met de thora of het nieuwe testament; degene die dat geschreven heeft moet ofwel het grootste warhoofd uit de geschiedenis geweest zijn ofwel de meest gewiekste politicus. Maar lees het na: je vindt gemakkelijk de passages die dat goedkeuren.
    Ik zou mijn tekst dus niet moeten veranderen in ‘die moslims’, maar wel in ‘de islam’. Maar ik zal hem laten zoals hij is. Immers, de enige rationele consequentie zou zijn: de islam laten voor wat hij is, ‘afvallig’ worden, zoals de eindredacteur van Charlie Hebdo, die geen moslim meer was. Doe je dat niet, maar blijf je moslim, ook al veroordeel je die daden, dan is die veroordeling in tegenstrijd met je eigen uitgangspunten, want de koran laat inderdaad dergelijke zaken toe. En dat niet elke moslim zo handelt heeft alles te maken met individuele persoonlijkheidsstructuren, en niets met die godsdienst. Er bestaat geen ‘respectvolle echte islam’, er bestaat hoogstens een dergelijke interpretatie ervan – die, ik geef het toe, eveneens mogelijk is op basis van de koran.
    Er gaat een tweet rond, die stelt ‘je suis achmed’, naar de moslimpolitieagent die ook vermoord werd. Ik ga ervan uit dat Jajah, die die tweet hier verspreidde op geen enkele manier verdacht kan worden van extremisme, fundamentalisme of wat dan ook, integendeel zelfs. En ik kan hem zelfs begrijpen en goedkeuren. Maar terzelfdertijd toont hij ongewild en onbewust de kloof aan die er bestaat in de maatschappij, tussen moslims enerzijds en anderen anderzijds. Je kunt dat betreuren, maar het blijft een feit. Zoals het eveneens een feit is dat de uiteindelijke oorsprong van dit alles bij het westen ligt en zijn oorlogen in het Midden-Oosten.
    Maar ondertussen is de oorlog daar, in het midden van Europa, en de politiekers met hun afzichtelijke smoelwerken vol ‘democratie’ (die niet bestaat), ‘persvrijheid’ (die niet bestaat), en ‘terrorisme’ (waarvan zij de grotere voorbeelden zijn) zullen er niets aan doen, helemaal niets.
    Zelf weet ik het niet meer, wat ik er allemaal van moet denken, of hoe ik kan handelen; het is om wanhopig van te worden.
    Charlie Akbar!

    Mvg,
    Peter

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


vijf − 3 =