10.10.14 – Heilige Oorlog, Jihad, Kruistocht

| 1 reactie

floriHet boekje van Jean Flori, Guerre sainte, jihad, croisade; Violence et religion dans le christianisme et l’islam (Editions du Seuil, Paris, 2002 – Collection Points Histoire) is al meer dan tien jaren oud, maar nog steeds zeer actueel, misschien zelfs nog actueler dan toen het verscheen. Het lag hier een beetje te verkommeren in een rek; ik had het nooit gelezen, maar door de actualiteit van het thema is het er nu toch van gekomen.

Jean Flori is geen pamflettenschrijver, maar een ernstig historicus, gespecialiseerd in de middeleeuwen. Daarenboven een leerling van Georges Duby, wat eigenlijk op zich al een keurmerk is. Het spreekt dan ook vanzelf dat in voormeld boek de verwijzingen naar de actualiteit van vandaag zo goed als afwezig zijn: twee keer wordt erop gewezen dat de wortels van hedendaagse problemen in het door hem onderzochte verleden te zoeken zijn; meer niet. Welke die problemen van vandaag zijn en hoe die verband houden met dat verleden moet de lezer zelf maar uitzoeken. Wat niet eens zo moeilijk is natuurlijk, ook zonder door de schrijver bij het handje gevoerd te worden.

De auteur begint met het afzetten van het christendom tegenover het jodendom; dit laatste zou volgens hem ‘foncièrement nationaliste ou ethnique’ zijn, het christendom daarentegen ‘universelle et internationale’. Dat ruikt een beetje naar marcionisme – hetgeen in bepaalde theologische faculteiten eufemistisch gezegd niet welkom is – maar het lijkt me wel juist; en het spreekt geenszins tegen dat het christendom inderdaad uit het jodendom is voortgekomen en dat de eerste christenen – Christus zelf op kop – inderdaad joden waren. Maar de geest van die Christus is wel totaal anders dan en radicaal verschillend van die van Mozes enerzijds en Mohammed anderzijds. Deze laatsten schreven het geweld duidelijk en expliciet in hun vaandel. Op Mozes en het jodendom gaat de auteur verder niet meer in, enkel legt hij nog uit dat de tallische wet, die de wet van het OT en dus van het jodendom is, door Christus vervangen werd door een universeel gebod van liefde voor de evennaaste. Dat is de theorie.

Daar staat dan de islam tegenover, die volgens Flori vanaf het allereerste begin het geweld wel aanvaardde en zelfs propageerde. Mohammed was niet enkel profeet, maar ook legerbevelhebber en staatshoofd, een combinatie die bij het prille christendom ondenkbaar was. Flori gaat diep in op het voorkomen van het begrip ‘jihad’ in de koran en de hadith. Hij stelt vast dat slechts tien vermeldingen van het woord duiden op een innerlijke strijd, en dat die tien allemaal uit het prille begin van de islam stammen, op een ogenblik dus dat Mohammed en zijn volgelingen eigenlijk nog veel te zwak waren om iets te betekenen en voortdurend op eieren moesten lopen om hun prille beweging te consolideren en uit te breiden. Vanaf het ogenblik dat ze groot werden, nam de andere, de strijdvaardige en gewelddadige betekenis van de term ‘jihad’ het over. Flori doet het niet, maar hier zou je al parallellen kunnen trekken met hedendaagse toestanden; hier leggen de islamgeleerden de nadruk op dat innerlijke van de strijd, maar op andere plaatsen van de wereld wordt de zeer gewelddadige variant in de praktijk gebracht. Hier vormen de moslims immers (nog) een kleine minderheid (een viertal % in Europa), maar elders kunnen ze wel tot de aanval overgaan.

De theorie en de praktijk waren dus vanaf het begin van de islam met elkaar in overeenstemming, zo stelt Flori. En zo is dat nu nog, voeg ik eraan toe.

Heel anders in het Christendom, waar het grootste deel van het boek verder op focust. Door de radicaal pacifistische uitgangspunten van Christus, heeft het in Europa een goed millennium geduurd vooraleer een begrip als ‘heilige oorlog’ en de daaruit voortvloeiende kruistochten werkelijk geaccepteerd werden. De eerste drie eeuwen van het christendom spreekt dat eigenlijk vanzelf, want slechts in de vierde eeuw werd het christendom staatsgodsdienst, en slechts vanaf dan werden de pacifistische uitgangspunten langzaamaan verlaten, eerst natuurlijk onder druk van de omstandigheden: de keizers waren christenen geworden en de leden van de kerk waren hen dus gehoorzaamheid verschuldigd. Maar ook een ander uitgangspunt van Christus, het onderscheid en zelfs de breuk tussen politiek en geloof (‘geef de keizers wat de keizer toekomt’) kwam zodoende op de tocht te staan. Een dergelijke breuk heeft in de islam nooit bestaan, en bestaat daar nu nog niet.

Maar in de loop der eerste eeuwen na Constantijn waren er natuurlijk ook andere politieke omstandigheden, die ervoor zorgden dat het christendom hoe langer hoe meer begon af te wijken van zijn uitgangspunten, eerst altijd in de praktijk blijkbaar, dan ook in de theorie: er was het verval van het Romeinse rijk, waardoor ook het politieke en administratieve leven hoe langer hoe meer door de kerk en haar bedienaren werden overgenomen, en sinds de 7de, 8ste eeuw ook de toenemende invloed van de oprukkende moslimlegers, die niet enkel Spanje maar zelfs een deel van Frankrijk (Narbonne bv.) een tijdlang bezetten. Flori legt goed uit hoe die gebeurtenissen vooreerst ervoor gezorgd hebben dat het begrip ‘heilige oorlog’ hoe langer hoe meer ingeburgerd werd, en uiteindelijk (mede) culmineerde in de kruistochten. Het christelijke begrip ‘heilige oorlog’ is er dus grotendeels gekomen als reactie op de praktijk van de ‘jihad’. Of dat met de huidige ‘crusades’ van Bush, Blair c.s. ook het geval is, durf ik ten stelligste betwijfelen.

De auteur neemt in zijn boek als bijlage ook niet minder dan 31 contemporaine teksten op, zowel van christelijke als van islamitische auteurs, uit de 3de tot de 11de eeuw, die zijn stellingen illustreren en bewijzen.

Vragen van wetenschappelijke aard roept dit boek bij mij niet op. Ik heb voldoende vertrouwen in de Franse historici uit de school van Duby, Le Goff e.a. om ervan uit te kunnen gaan dat zij hun werk ernstig doen, en dat wat zij schrijven grotendeels accuraat en juist is. Dat belet overigens helemaal niet dat je vragen kunt stellen, of kritische noten kunt plaatsen. Zo zijn er bv. in het OT wel degelijk boeken die tegen de algemene geest (wraak, tallische wet enz.) van datzelfde OT ingaan (Ruth is een van de mooiste voorbeelden ervan); het nogal eenzijdige beeld dat Flori schetst van het OT klopt dus niet helemaal. Maar wel grotendeels uiteraard. Hetzelfde geldt voor de koran; eigenlijk is dat een boek waar je werkelijk alle, maar dan ook alle kanten mee op kan. Vandaar dat het door machthebbers ook veel gemakkelijker misbruikt kan worden en ook wordt dan vele andere ‘heilige’ geschriften.

Wel roept het boek politieke vragen op. Hoe moet je de islam beoordelen? In het begin van de jaren negentig, naar aanleiding van de Rushdieaffaire ben ik al tot de conclusie gekomen dat de uitgangspunten van een westerse liberale democratie (hoe je daar verder ook tegenover mag staan) en de islam totaal onverzoenbaar zijn. En dat heeft misschien niet op de eerste plaats met ‘jihad’ (hoe dat ook ingevuld wordt) te maken, maar wel met het feit dat godsdienst en politiek in de islam totaal verweven zijn, tot op de dag van vandaag, en bij alle richtingen binnen die godsdienst (op de alavieten en de druzen na misschien). Het is opvallend dat die meest liberale tak van de islam, die het alavitisme is, op dit ogenblik in Syrië door het westen en hun handlangers van IS bestreden worden. Assad is nl. een van die staatshoofden die weigeren te luisteren naar de dictaten van Tel Aviv en Washington. Al die onnozele Syriëstrijders weten het niet, maar hun ‘jihad’ behartigt enkel maar de politieke en economische belangen van het westen. Geen enkele van de islambashers hier in Vlaanderen heb ik ooit de stem weten verheffen tegen Saoedi-Arabië.

Om maar te zeggen hoe moeilijk het is om bij de huidige conflicten het kluwen te ontrafelen, laat staan te bepalen wie de goeien zijn en wie de slechten. Allen hebben ze hun eigen agenda, zelfs meerdere agenda’s vaak, waarvan vele verborgen agenda’s zijn.

Het boek van Flori biedt een achtergrond, legt uit waar bepaald begrippen vandaan komen, hoe ze geëvolueerd zijn, en vandaaruit kan de lezer zelf dan zijn conclusies trekken. Praktische standpunten in hedendaagse conflicten kun je op basis van een dergelijke lectuur uiteraard niet innemen. Daarvoor moet je de feiten zelf bestuderen – én ervan uitgaan dat die langs alle kanten overwoekerd zijn door propaganda en desinformatie.

Delen:
Share

Eén reactie

  1. Jihadisten probleem!

    De oorzaak van jihadisme is de verplichting om de jihad te voeren, maar de machtigste politici willen dit waarheid niet inzien. De oorzaak van jihadisme zien we dagelijks. Natuurlijk spelen islamitische doctrines een centrale rol in de verspreiding van het jihadisme. De meeste moslimjongeren voelen zich superieur ten opzichte van Nederlanders. Bijna 85% van de moslimjongeren vindt het belangrijk om moslim te zijn en wilt vechten als iemand kritiek heeft over de islam. Jihadisme, Islamitisch terrorisme is een politieke ideologie. Het is levensgevaarlijk voor het westen! Wij hebben ooit simpele zielen binnengehaald en die hebben een enorme salafistische massa beweging veroorzaakt! Dagelijks komen in heel Europa duizenden en duizenden nieuwe Moslims binnen en beschouwen ze Nederland als een prooi!

    De oorzaak van jihadisme is de haat tegen het westen die er vanaf zuigeling word ingepompt door opvoeding en imam in de moskee. Systematisch gehersenspoelde jongeren voelen zich superieur ten opzichte van Nederlanders. Motivatie voor de Jihad bij islamitische jongeren is zorgelijk hoog: 81% van de jongeren vindt in meer of mindere mate dat moslims via heilige oorlog meer macht moeten krijgen dan anderen in Nederland en 86% van de moslimjongeren is het in meer of mindere mate eens met de stelling dat Nederland moet worden overgenomen…Het Jihadisme stoelt op de islamitische religie. Dat dit Jihadisme nu zo zeer manifest wordt komt door de bevolkingsexplosie, die een stuwmeer van overtollige, ledige jongemannen heeft voortgebracht. Die vinden in hun religie een rechtvaardiging om zo te keer te gaan. Kortom: we zijn er nog niet klaar mee en kunnen volksverhuizingen tegemoet zien. Onze politici? Snappen er niks van.

    Het islamitische veroveringslust als de belangrijkste voedingsbodem voor Jihadisme.

    Hoewel er inderdaad jihadisten zijn die niet in ongelijkheid zijn opgegroeid, kan het niet geheel weggepoetst worden als voedingsbodem voor bekering tot het fundamentalisme. Voor sommige terroristen is het feit dat zij niet in westerse luxe kunnen leven reden om zich aan te sluiten bij militante islamitische organisaties…Moslims in alle Europese staten staan voor het merendeel achter de jihadisten. Ze hebben maar één doel Europa islamiseren. Machtigste Politici willen dit niet inzien en demoniseren de rest. want dagelijks komen in heel Europa duizenden en duizenden nieuwe moslims binnen. Europa gaat kapot door de EU leiders die van mening zijn dat al deze moslims hier kunnen blijven wonen. In de toekomst zullen heel veel moslims het voor niet-islamieten heel moeilijk gaan maken.
    Grote meerderheid van de moslims in Nederland is van mening dat zwakke Nederland uiteindelijk via jihad overgenomen kan worden. Overal megamoskee bouwen is een voorbereiding van Jihad die een heilige plicht is voor de Moslims!

    In de PR activiteiten van Boko Haram en Somalische Al-Qaeda afdeling Al-Shabaab, zijn in Nederland gebouwde moskeen met hoge minaretten te zien! Omdat hoge moskee minaretten door de analfabete moslims gezien worden als bewijs van verovering, willen de jihadisten op deze manier Afrikaanse moslims mobiliseren richting Nederland! Al Qaida in Jemen (Aqap), Al-Shabaab in Somalië, Boko Haram in Nigeria en Al Qaida in Noord-Afrika (Aqim), allemaal willen miljoenen moslims naar EU landen verplaatsen. Jihad organisaties willen via massa immigratie meerderheid krijgen.
    Deze Jihadisten komen niet uit de hemel, Islam als veroverings- ideologie beveelt voor de Jihad…Jihad is een kernwaarde van hele islamitische politieke-militaire systeem. Een voedingsbodem is bodem waarom het goed toeven is, waarop de plant gedijt, een bodem die alle noodzakelijke elementen bevat voor fantastische groei. Zo’n voedingsbodem zijn onze wegkijk-politici, met D66 en PvdA als lichtend voorbeelden…Zolang islam zich verder wilt uitbreiden, ontstaat een voedingsbodem voor jihadisme en hoe meer moslims in Nederland, hoe erger het wordt…
    Als er genoeg moslims zich in een prooiland zich verzameld hebben, beginnen ze met hun Jihad. Deze opvatting is met de immigratie meegekomen en wordt dagelijks gevoed via satelliet, internet en imams in de moskeeën. Hun succes is mogelijk omdat de belangen van hun aanhangers momenteel parallel lopen. Vroeg of laat zullen de spanningen, tegenstellingen tussen invallers en lokale bevolking echter tot uitbarsting komen. De overheid door domheid geregeerd heeft de meest absurde overeenkomsten ondertekend waar ze met een uitzondering niet onderuit kunnen. Massa verzameling van de islamieten is het grootste gevaar voor de vrije wereld.

    Nederlandse maatschappij is hopeloos verdeeld en moslims enclaves worden steeds groter. Turken willen eigen moskeen, Somalieers willen eigen kazernes en niet alleen Marokkanen maar alle andere Arabieren willen ook eigen aparte moskeen met de hoge minaretten bouwen in Nederland!

    Versterking van salafisme in Nederland gaat immers gewoon door, ondanks voortdurende waarschuwingen van islamkenners in binnen- en buitenland, honderden boeken, honderdduizenden artikelen op internet, en zelfs ondanks ISIS, dat elke dag weer laat zien wat jihad nu eigenlijk precies de kern van Islam is. Niemand zo blind als politici die niet willen zien.

    De belastingen zijn veel te hoog waardoor het vertrouwen volledig is verdwenen bij de burger. Banen staan op de tocht, flexwerken is een ramp waardoor huizenmarkt op slot! Een kind kan begrijpen waar het wringt. Daar ligt het werkelijke probleem en daar doet dit kabinet niets aan. Helemaal niets!
    Grote meerderheid van de moslims is werkloos, kansloze analfabeten zitten massaal in de uitkeringen en kosten miljarden! De islamisering, de salafistische verbreiding, jihadistische voedingsbodem, wordt alleen nog erger…Nederlandse volk wilt niet alleen de jihadistische jongeren maar ook geen miljoenen salafisten in Nederland!
    We hebben nu onderhand al zoveel politici kunnen betrappen op geheugenverlies. En het Nederlandse volk is er helemaal klaar mee.

    Salafistengedogers PvdA, GL, CDA en D66 willen hun vijandelijke immigratiebeleid niet veranderen. Dit is wat ISIS en andere jihadisten graag willen! Een overbevolkte land dat uiteindelijk ten onder zal gaan aan de islamitische massa-immigratie dat toegestaan is door de stomme Politiek. Nog een paar decennia dan is er brutale islam die overheerst. De kinderen die nu opgroeien krijgen het zwaar.

    Nederland heeft niets aan mensen als politici die zich verschuilen achter de EU of VN en zelf het politiek correcte hoofd ophouden.

    We zijn het zat! En wij willen ons land terug!

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


5 × drie =