08.05.14 – Sartre bis

| Geen reacties

les-motsLes mots et autres écrits autobiographiques las ik tijdens mijn afgelopen vakantie.

Les mots zelf heb ik voor mijn twintigste gelezen, en waarschijnlijk heb ik zeker de diepe ironie erin niet opgemerkt, net zomin trouwens als andere stilistische kenmerken, die er het meesterwerk van maken dat het is. Maar vooral het einde blijft me bij. In een vorige bijdrage over de hernieuwde lectuur van Sartre heb ik gezegd dat het mij opviel hoe diep hij nog verankerd zat in de christelijke traditie waarin hij opgevoed was. Toen vroeg ik me af of hij zich daar zelf bewust van was. Heel zeker dus, want dat blijkt uit de laatste bladzijden van Les mots zonneklaar.

De andere teksten in dit pléiadedeel heb ik veel later gelezen, en die zijn vooral interessant. De Carnets de la drôle de guerre, omdat de verwarring die blijkbaar iedereen in zijn greep hield in 1939-1940 er zo duidelijk in tot uiting komt. En dan natuurlijk ook omdat het het enige werkelijke dagboek van Sartre is. Een waarin persoonlijke besognes eerder schitteren door afwezigheid, terwijl je er wel het ontstaan van L’être et le Néant bijna dag op dag in kunt volgen.

De teksten uit La Reine Abemarle zijn Italiaanse reisbeschrijvingen, die voor het overgrootste deel onaf zijn; slechts enkele fragmenten eruit werden eerder gepubliceerd. Hier is een heel andere, een bijna poëtische Sartre aan het woord, en je kunt het alleen maar betreuren dat dit boek nooit werd afgemaakt (zoals overigens zoveel werken van Sartre).

Verder is het boek, zoals het merendeel van de delen uit de Pléiade, vooral voer voor tekstexegeten. Het bevat een groot aantal fragmenten uit de nalatenschap, die voorbereidingen bevatten voor Les mots of de andere opgenomen gehelen. Op zich zeker interessant, maar nieuws draagt het niet echt bij voor de gewone lezer – die ik toch nog steeds ben.

Nu blijven nog te herlezen over: de twee grote filosofische teksten, plus de Flaubert. Gelet op de omvang ervan heb ik een beetje angst om eraan te beginnen. Maar binnenkort komt er weer een vakantie aan, misschien dat ik dan de critique meeneem.

Print Friendly, PDF & Email
Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


4 × vijf =