Gedicht

| Geen reacties

geen pijn meer
en geen vreugde
wat ons verheugde
in een verre verleden tijd
ligt uitgespreid
als een tapijt
van dode woorden
in oorden
van onherbergzaamheid

terwijl diep in de wereld
eenvouds verstorven waters
het wanhopige wenen weerklinkt
van wittgenstein

Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


20 + 7 =