Mijn doden (3)

| Geen reacties

ludo

de revolutie was geprogrammeerd voor morgen
en zonder zorgen, vrolijk zou zij komen,
zoals een vrouw verschijnt in jong’lingsdromen;
maar morgen bleef voortdurend morgen,

decennialang, tot op de dag van heden
werd de vijand krachtiger en machtiger.
het einde naderde, vooreerst voor jou,
straks ook voor mij, en later voor
dit barre koude noorden waar elke
werkelijkheid verdwijnt in louter woorden;
oorden van verpozing zijn er niet meer
nu de tijd terugdraait tot een eeuw
of meer geleden en elke tover vloeibaar
en dan vluchtig wordt en van morgen
niet veel meer blijft dan over…over…over…
morgen?

Print Friendly, PDF & Email
Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


5 × twee =