Sharing the wife

| Geen reacties

de pen dient aangescherpt
die bleekheid aan slapte paart
en enkel duisternissen baart

als een volleerde schavuit
is het blijkbaar Erato
die dartele wijsjes speelt
op de dubbelfluit
en daartussen kreunt
en steunt met een guitige falset

zonder geheugen en zonder tijd
is hier iedereen verblijd

met vingers en handen
schrijft de dichter
een lichaam open
als een dubbel gedicht

want de dichter is moe
van de altijd donkere Helicon
en drinkt ook wel eens graag
uit een andere bron

ondertussen en in de verte
kijkt een eenzame lezer toe
met ontregelde hand

het gedicht kent geen climax
en geen einde
het is enkel de voorbode van iets kleins:
hopelijk heel ver hier vandaan
de dikke Komrij die kakelt
als een geplukte en gesneden haan

Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


5 × vier =