Vrouwen (door Petra B.)

| Geen reacties

Het bundeltje van mijn goede vriendin Petra, dat hieronder officieel het webdaglicht ziet, werd in december 2009 naar enkele vrienden en kennissen van haar gestuurd, bij wijze van jaarwisselingsgeschenk.

Een jaar later, een december 2010, las Petra de drie dichtbundels van Gonda Lesaffer waar zij voordien geen kennis van had – gelukkig maar.

Inderdaad, tot haar grote verbazing was daar een bundel bij, getiteld Zij, 36 vrouwen, waarin aan evenzoveel vrouwen telkens een gedicht gewijd werd. Drie meer dus dan bij Petra, het getal van het aantal amazones vermoedelijk. Maar opvallender is het feit dat niet minder dan zes vrouwen bij beiden terugkomen.

Niks geen imitatio, laat staan aemulatio. Zuiver toeval. Een mooi toeval vind ik als lezer.

Moest zij de bundel van Lesaffer gekend hebben, dan zou Petra de hare nooit geschreven hebben. En dat zou jammer zijn, want voor de rest zijn de verschillen immers reuzegroot: Lesaffer schrijft eenvoudige, epigrammatische gedichten (die vaak doen denken aan de Griekse Anthologie, ook in haar andere bundels trouwens), Petra is duidelijk modernistisch; haar bundel is ook strakker gestructureerd dan die van Lesaffer.

Maar vooral: Petra schrijft – zo zouden althans de burgers het zien – enkel over communisten, anarchisten en andere terroristen, met – horresco referens – zelfs een enkele verwijzing naar Vadertje.

Kan het nog méér unzeitgemäss en politiek incorrecter?

VROUWEN

“Dat zijn de verheven kraanvogels.
Op hun voorbede mogen wij hopen.”
uit de  ‘satanische verzen’

Angela Davis

bevrijding is het lage gras
met zachte wortels
over heel de wereld
dat een eik van liefde koestert
in haar midden
zoals jij diep in het hart
van zwart amerika

opgejaagd in alle staten
sprak alleen de stuwende
dreigende druk van het gras
je vrij
zwart en links en vrouw
opdoffers boven de bijbelgordel

maar overal ter wereld
waar amerikanen komen
groeien nog steeds
de vreemdste vruchten
aan de bomen

Al-Lath

weggesmeerd
door even zovele
profetische smoezen
kon zij zich enkel nog
verborgen in wol gekleed
manifesteren

met haar zusters
een vredelievende
vrouwelijke drievuldigheid:
de sterke en zij die
geeft wat ons toekomt ons lot
ons dagelijks goddelijk brood

aflijvig gemaakt of niet
enkel afvalligen kunnen
jullie opnieuw tevoorschijn
toveren want enkel aan vrouwen
kon het ongebrokene worden
toevertrouwd om zich diep
in zichzelf te bewaren

Lucy

beginnelinge !

twijfel was onmogelijk toen
maar vertwijfeling
was steeds aanwezig

zoals nu nog

de enige andere diamanten
waren die wonderbaarlijke
welhaast goddelijke lichtjes
daarboven
in die donkere hemel

niet daar
maar diep in de aarde
werd je een zwarte diamant
blind en schitterend
als een moeder

alle mannen uit je omgeving
mager en moe als je tijd
zullen geweten hebben
wie lucy was

zoals nu nog

Hypatia

het is geen boude bewering
dat het oude en sterfelijke
sterker kan zijn
en dat stilstand
soms
vooruitgang betekent

maar het ontlopen
van een moorddadige meute
van christenhonden
is niet aan eenieder gegeven

de gave van het getal
betekent inzicht in de diepte
van het heelal
en de afzonderlijke dingen
ook toen al

daar kan geen steen tegenop

Jeanne d’Arc

een meisje van niemendal
(zoals dat andere
enkele eeuwen later
dat blauwe vrouwen zag)
maar ruisend vanbinnen
van stemmen van goden
en engelen

misbruikt en geknecht en verkracht
doorheen al die eeuwen
door alle archaïsche archonten
en hun gelaarsde gewapende knechten

het vuur dat jou verteerde
gold ons allen hier beneden
en brandt
ondanks de prelaten van natie en ras
als opstandig verlangen
voortdurend in ons voort

Kenau Simonsdochter Hasselaar

een rebelse meid
lang voor het woord klassenstrijd
uitgevonden werd

in de verweerde handen
van een vrouw
werd toekomst zichtbaar
– met spiessen, bussen ende sweert –

en daaraan verandert
de naam niets
de faam blijft
en de angst van de mannen
die zich daarin verbergt
als een dronkaard in een herberg

een parel van een schip
op de hoogste en wildste zee

Anna Utenhove

zie de dienstmaagd des heren

met een geloof dat later
paleizen en vorsten en staten
verzet
zegt zij nee en nee
en nog eens nee
bij elke schop aarde van dat graf
dat de dapper toekijkende bisschop
voor haar graven laat

de kluiten dekken een levend lichaam toe
de keizer en zijn katholieken lachen

om de berg van droefheid
die het leven is te verhevigen
geen familie van liefde
is daartegen bestand
zij kan enkel haar moed verstevigen
als haar lichaam dichtgroeit
maar zich vertakt in de aarde
die tot vandaag
haar wortels bewaarde

Mary Read

tot op het schavot
geraakte je snel toen
als je geen hoer of huissloof
wou worden

in haar ziel
kon alleen die vrijheid wonen
die geen beloning kent
want in het teken
van die vlag van onwettig gezag
tegen de burgerlijke dood
het doodshoofd in top

de illusies op
elke hoop gaan varen
blijft enkel de zekerheid
dat wie je berooft
grotere dieven zijn
doof voor elke nood

de hoge hoogmoedige heren
en hun galgen
haalden je niet in
maar met je kind
wel de laatste koorts

Marie-Jeanne Roland

toen het licht uitbrak
en zich verspreidde
zag elke toekomst er stralend uit

velen voor en na haar
hebben extatisch geloofd
dat het ooft van Waarheid en Deugd
zorgvuldig maar uitbundig
groeien zou

ook dat belaagde kind
dat de onzachte dwang
van een huwelijksnacht
was vergeten

tot het licht zich verhardde
en verstarde tot blinkend metaal
over zo vele bij de haren gehouden hoofden

niemand kan je vraatzuchtiger
en woedender die das omdoen
dan je gelijken

Caroline Neuber

in het grote theater van de wereld
stierven de vrouwen
ook van honger
naar kennis en kunde

dood daarom aan de vaders
met hun geweld en giftig geld !
de weg naar dat andere theater
dan de gevangenis van de werkelijkheid
is een langzame stapvoetse koets
gevuld met treurnis en vreugde

wegloopster
voortdurend opnieuw
tot aan die laatste muur
waar een boer je begroef
tegen de zure haat in
van papen en hun theatrale kerk

voorloopster
die de weinige triomfen
niet meer beleven kon

Olympe de Gouges

le sexe supérieur en beauté
comme en courage
jawel, uiteraard,
maar als vrouw geboren
als slavin geboren
verloren vanaf het begin

één huwelijk volstaat
om dit graf van eerbied en liefde
te weigeren voortaan
en niet meer te vragen
maar te eisen
wat vanzelfsprekend is

en gewis
niet alleen voor blanke mannen

verman je dus
want voorlopig
zorgt enkel die bloeddorstige bijl
zonder heil
dat door het bloed dat vloeiend
alle omwenteling bezoedelt
allen gelijk worden

Sojourner Truth

waar de Waarheid verblijf houdt
weten wij niet
maar wel wat een kind is
dat verkocht en verkocht wordt

maar weglopen kan

dan telt enkel het toeval
om tijdens je vele wandel-
en hagepreektochten
in geen enkele bocht
die meest amerikaanse van alle redeloze rechters
– Judge Lynch – te ontmoeten

maar waren het hagepreken
of leken ze meer op zangen
uit die bange hel
waaruit je weggelopen was ?

die diepe zwarte pijn
in zangen van lood en liefde en brood
die monden zouden
in Ma en Minnie, in Bessie en Billie ?

Fanny Wright

een pest is de mens
met slechts één wens:
zich zat te vreten
aan zijn medemens

woorden zijn vluchtig en wankel
en te luchtig wanneer je met reden
optreden moet
tegen de slavernij
haar raaskallende klerus
haar daas en duister schoolsysteem

een huwelijk
dat een terugkeer is
een stap achterwaarts
naar het oude kontinent

meestal lukt het militanten niet
daar rustig plotseling
zonder bederven te sterven
minder banaal
dan een kreet van woede
een gedicht zonder doorhaal

Harriet Tubman

de zoveelste slavin

(en nog is dat niet voorbij
rij aan rij schuiven ze aan
in de bordelen zonder tal
van het vetgemeste westen
de vrouwen zonder naam)

de zoveelste onbestaande ondermens
zonder geboortebewijs of -datum
maar wel van een wijsheid
moeilijk te evenaren

en van een moed
die bewonderen doet
– zoals zovele van je zusters –
eveneens de koerierster

bestierster uiteindelijk
van het eigen zware
zwarte vrouwenleven
en van al die wezen en weduwen
onder je vleugels en je hoede

Sofia Kowalewskaja

elk moet zijn leven afronden
hoe jong nog
of hoe vroeg begonnen
zonder het Getal
ooit te doorgronden

cijfers kunnen een houvast geven
voor even
maar de lijnen van je leven
zet je zelf uit
een huwelijk en een dochter wel
maar een leerstoel voor een vrouw
bleef steeds te hoog gegrepen
een linke boel

stond daarom in je hart
dat nerveuze navrante niets
geschreven
dat ons hopen en handelen
en geloven doet
en het voortdurend vergeten?

Louise Michel

dat de volgende eeuw
de betere of zelfs de ultieme
zou wezen
bleek een sublieme vergissing
afgelezen uit voortekenen
die bedriegen

twee maanden duurde zij
die eerste keer
maar zij kwam weer
voor zeventig jaren
die tweede keer
en in afwachting van de derde
en de goede keer
geldt steeds het parool:
la commune n’est pas morte

in scholen met je naam
leren de kinderen
niet alleen het alfabet
maar hopelijk vroeg of laat
vooral het verzet

Leila Khaled

vogels van blinkend blingmetaal
zonder veel omhaal
uit de vlucht te plukken
kon nog vrucht dragen
toen

nu niet meer

alleen het zeer van de ontheemding
is gebleven
maar de weerstand evenzeer

tegen de moorddadige
uit hun trog van bloed slorpende
windbuilen van de macht
de hele nachtelijke eeuw lang

zonder huilen, Leila,
nu nog

Lilith

het licht van de wereld
verborgen in de letters
van een naam
maar zonder klinkers
of weergalm voortaan
sinds dat allereerste begin

geweerd
uit dat eerste heilige boek
zoals je drie zusters
uit het derde

en ook het leven zelf
blijft zonder tover over
als vrouw met appel

de slang is een man
de kerkuilen krijsen

Rosa Luxemburg

een kleine grote dame uit polen

ervaring brengt inzicht:
de onzichtbare hand
is een moordende
een bloedhondenhand

van nederlaag tot nederlaag
gaat de eeuwenlange weg
die naar de onstuitbare
onkenbare onvoorstelbare
overwinning voert

een hotel dat eden heet
is enkel een tussenstation
zoals de kou van het landwehrkanal
het ijs van een eeuw werd
over duitsland en de wereld

die orde heerst als vanouds sindsdien
en niet enkel in berlijn of warschau
blaffen die bloedhonden nog steeds
achter haar en ons aan

Emma Goldman

die onrust wegzwerven
in dat dorp tussen rusland
en de vreselijke staten
dat wereld heet
maar dat niemand nog kende

(die bom die eerste
eerste mei
de doden beiderzijds
zij waren de doden van voorheen
en van altijd)

het dorp doorkruisen moet je
en vragen hoe dat zit
met die liefde
die vrij zou zijn

zoals de aarde
die moeder van alles is
maar zonder behoedsters
dagelijks veracht
en vertreden wordt

Tante Jet (Henriëtte Roland Holst-van der Schalk)

dat ook God
in de geschiedenis woont
hoont de weldenkenden niet zozeer
maar dat zij kiezen zou
voor wie niets te verliezen heeft
dat brengt hen terug
tot hun ware
waanzinnige proporties

zoals de adelaar
vanuit een eenzame hoogte
het verre landschap peilt
zo zeilt de dichteres
doorheen de diepten
van de geschiedenis
en beschrijft wat haar
en haars gelijken drijft
op de weg

beschrijft de menswording
uit de wortels
van het proletariaat

Hanny Schaft

is een mens moedig
als zij geen andere keuze heeft ?
beeft zij van woede
en neemt zij boven elke angst
haar kameraden
nog onder haar hoede ?

in een oord en een tijd
van verderven
dood je terecht
ook als het eigen sterven
daarmee in koop wordt genomen
ook als het telkens weer
een gevecht is tegen jezelf

niet zoals de laatste kogel
van duits geweld
die jou wel velde
maar niet die vogel van licht
in ons – onstuitbaar leven
dat naar een stralende toekomst
blijft streven

Sophie Scholl

alle bronnen
stonden al een decennium
droog bevroren
in dat duisterste duitsland

maar dieper nog bewegend
als een fenix in ballingschap
tegen de lallende meute van de macht
woont een wereldgeest en waakt
en wordt sporadisch wakker
in een jonge vrouw

of God voor goedheid staat
of voor verdriet en pijn en onrecht
weet het zelve niet
dat beslissen de mensen
maar er is een theologie
die niet in boeken staat
maar in het hart en de daad
van wie zonder berouw
tegen tirannen vechten zou

een afgehakt hoofd
wordt een roos
wit van eeuwig woedend leven

Soja Anatoljewna Kosmodemjanskaja

de geschiedenis is een rivier
van woorden van bloed
en bloed

hoeveel bloed bevat een vrouw?

zwijgen is hard en verward
door dagenlange slagen
verkrachtingen en schoppen
verzwindt de kracht
en wordt de strop een bevrijding

maar de beulen weten niet
wat wij wel weten:
bangen heeft geen zin:
wij zijn met miljoenen
zij kunnen ons niet allen hangen

geëerd en vereerd sindsdien
daar waar de heersers van het geld
verdreven waren
die elk ideaal en elk verhaal
zonder omhaal in de kiem
bleven smoren
voor hun oude
en nu weer hedendaagse tijd

kome een Moeder van Staal!

Lucie Aubrac

leerde je
in het struikgewas van die tijd
ook hoe je met drie eieren
een omelet voor zes personen
bereiden kon?

hoeveel weg
was al afgelegd
sinds die vroege
diamanten naamgenote

zo ook is die duistere tijd
niet meer dan een druppel in de zee
waarin wij onherroepelijk wonen

hoe faalbaar is het instinct?
van welke uitwisbare inkt
is dat vermeende verstand gemaakt?

en hoe hard
moet een vrouwenhart zijn
– à la balle ou au couteau, tuez vite !
om zo’n tijd te doorstaan
zonder te veel eieren te breken

Simone Weil

God loopt in een blauwe kiel
door de wereld
en straalt de Revolutie uit

zoals het Hoofd
dat de woorden samenbalt
het lichaam samenhoudt
tot een lichaam van licht

zoals onder de roos
een andere Roos troont
in het Boek van de wereld
en verder groeit en bloeit
tegen alle oorlogen in

tegen de honger en het geweld
in zichzelf
uitgeteld uitgeteerd hart
van zo veel verzet tegen
van zo veel verlangen naar

Frida Kahlo

traanklieren
dicht kunnen schroeien
met verf

hoe diep kan lijden snijden
in een lijf van vlees ?
hoe diep de verf kerven
in het oog van de toeschouwer ?

geen korset
kan die ragfijne lijnen van pijn
doen verdwijnen

maar diep in de doeken
bloeden de mensen tot leven
en groeit de Revolutie
even door elkeen heen

maar wees steeds op je hoede
voor de kouderlingen uit het noorden
met hun geld als gif
en hun als vrede verkleed geweld

De vrouwen van Kafr Quasem

een woord van voor 2000 jaar
maar evengoed van 2006:
martelares

uitgestrekt lag het land
en vol mensen met hun gewone wensen
temidden van velden en olijfbomen
en dromen waarin gasten
ongestoord konden komen
en verblijven

totdat de joden kwamen om te doden
driest als duitsers in de nacht en nevel
spreidden zij hun macht tentoon
in ongehoorde golven van moord
gewonden ongewenst
vrouwen en kinderen eerst uiteraard
(als toen, in polen)

nog is die tijd van treurnis niet voorbij
nog moorden zij
die slachtoffer waren
en met hun eigen beulen gingen heulen
ganse oorden uit sindsdien

Mairéad Farrell

die het eerst overwonnen werden
door het perfide albion
waren de dochters van een andere
gelijkelijk vruchtbare drievuldigheid

eens keren zij weer
ruisend in de wind
in de gerst op het land
uitgezaaid voor de hele wereld

banale bandieten
als sas naar een hel
naderen fel en ongemerkt tot
basaal en finaal
afwezigen van vlees worden gemaakt

fier een ierse en vrouw te zijn
onderworpen maar niet aan een lot
daar en elders in de wereld
lang lang later zal het zijn
aan het eind van een andere eeuw

als vrije vrouwen zullen zingen en dansen
en Mairéad Farrell
zal onder hen zijn:
heugenis aan kracht en moed
tegen alle macht

Ruth Werner

in een tijd van oorlogen en klassenstrijd
kwam iedereen wel ooit bedrogen uit
en bleken vrienden van korte tijd
vijanden te zijn geworden

alleen daarginds in het oosten
was uiteindelijk een thuis te vinden
en warmte om voor te werken
wij hebben een vriend achter ons staan
dat kan ons sterken
op de blinde weg
van land naar land
naar land

bestaat er een bom
die alle bommen overbodig maakt ?
niemand wist nog wat je roofde
van de vriend die een vijand was
en waarvoor men je terecht loofde

enkel op een smalle oude dag
de onterechte twijfel ineens
de weg was oprecht en goed, Sonja,
en helemaal navolgbaar

Ulrike Meinhof

grillig maar altijd verschillig
je eerste leven
in die staat vol oude
en nieuwe nazies

en zonder konkrete alternatieven ?

wat schortte alle uitstel op ?
wat kortte alle wegen af ?
de Revolutie neemt haar tijd
en duldt geen ongeduld

niet wie de strop om de kop legt
op het einde van een weg
is van belang
maar wel wie het bevel gaf

dat de zwartste zwijnen
hun oorlog voorlopig
toch nog gewonnen hebben
zoveel jaren later
dat hoefde je niet meer mee te maken

Rachel Corrie

de kinderen
van welk verachtelijk verachtend verbond ?

de moordenaarszonen van een ster
die zij omvormden
tot een nieuw angstaanjagend
bloeddorstig zonnenrad
bereid om elk leven
genadeloos weg te vegen

vermoord door hen
die bij hun meesters in duitsland
de beste leerschool doorliepen
en beter werden

buiten jouw eeuwig duister om
zijn wij de stille rechters
wij blijven hen aanwijzen
tot het gordijn der bevrijding
over hen valt

Inge Viett

een man
is een mes van vlees
in een vrouw
dat blijft kerven
een leven lang

daartegen van vrije vrouwen
een tegenmacht opbouwen

dat de wereld nog steeds
een eeuwig schedelveld is
een gemartelde stad van zadkine
daartegen een doenbaar
en deugddoend antidotum
te zoeken
vraagt wilskracht en daadkracht
en een hoger doorzettingsvermogen

want wat in jouw ogen
voor allen te lezen staat
is de hoop die door blijft gloren
tot de laatste snik
tot onze latere zusters
in een Tempel van enkel Menselijkheid
zullen zingen, Inge, uiteindelijk bevrijd

Aantekeningen

  1. Angela Davis: Amerikaanse zwarte activiste, die in de jaren zestig door de Reagan-administratie in Californië in een showproces beschuldigd werd van moord enz. Onder druk van nationale en internationale protesten werd zij vrijgesproken.
  2. Al-Lath (godin): één van de drie pre-islamitische vruchtbaarheidsgodinnen op het Arabische schiereiland, met al-Oezzoa (de sterke) en Manaat (zij die toebedeelt). Het Arabische woord voor ‘mystiek’, ‘tasawwoef’ betekent letterlijk: zich in wol kleden.
  3. Lucy: tot voor kort het oudste skelet van een vrouwelijke hominide. Door de ontdekkers genoemd naar de hit van de Beatles, Lucy in the Sky with Diamonds.
  4. Hypatia: Griekse wiskundige en filosofe uit de derde/vierde eeuw. Werd door een meute christenen met bakstenen doodgeslagen.
  5. Jeanne d’Arc: leidde mee de Franse vrijheidsstrijd tegen de Engelsen in de 15de eeuw. Misbruikt door allerlei nationalistische en ergere bewegingen.
  6. Kenau Simonsdochter Hasselaar: een van de leidsters van het verzet tegen de Spanjaarden in Haarlem in de 16de eeuw. Haar voornaam werd een gewoon substantief. Vertegenwoordigster van de vroege nationale burgerij (familie van scheepsbouwers).
  7. Anna Utenhove: een doopsgezinde dienstmeid in Vlaanderen. Omdat zij haar geloof niet wou afzweren, werd ze levend begraven.
  8. Mary Read: in de zeventiende/achttiende eeuw één van zeldzame vrouwelijke piraten.
  9. Marie-Jeanne Roland: salonhoudster tijdens de Franse revolutie, getrouwd met minister van binnenlandse zaken Roland. Tussen de Girondijnen en de Jacobijnen zwevend, werd zij uiteindelijk geguillotineerd. Schreef boeiende mémoires.
  10. Caroline Neuber: actrice, baas van een eigen theatergroep en dichteres uit de achttiende eeuw.
  11. Olympe de Gouges: strijdster voor politieke rechten voor vrouwen en voor de afschaffing van de slavernij. Geguillotineerd in 1793 als Girondijnse.
  12. Sojourner Truth: zwarte Amerikaanse strijdster voor vrouwenrechten en voor de afschaffing van de slavernij. Kon blijkbaar meeslepend spreken.
  13. Fanny Wright: Engels-Amerikaanse sociaal-revolutionaire schrijfster, die zich voor alle vooruitstrevende zaken inzette tot ze, ziek, naar Europa terugkeerde.
  14. Harriet Tubman: weggelopen slavin; werkte als koerierster en verpleegster tijdens de burgeroorlog; stichtte later een home voor wezen en armen.
  15. Sofia Kowalevskaja: Russische wiskundige en vooruitstrevende schrijfster. Een leerstoel wiskunde werd haar geweigerd.
  16. Louise Michel: Franse revolutionaire onderwijzeres, zeer actief tijdens de Commune. Nu nog zijn vele scholen naar haar genoemd.
  17. Leila Khaled: Palestijnse vrijheidsstrijdster, werd beroemd omdat ze als eerste vrouw vliegtuigen kaapte.
  18. Lilith: mythische eerste vrouw, nog voor Eva. Vermeld in Jessaja en in de commentaren op de Thora.
  19. Rosa Luxemburg: Duitse revolutionaire, medeoprichtster van de Spartakusbund, die de Kommunistische Partei Deutschlands werd. Samen met Karl Liebknecht op direct bevel van de socialistische leiders Noske en Ebert vermoord.
  20. Emma Goldman: Russische anarchiste en publiciste, die de wereld rondzwierf en zich overal inzette voor revolutionaire bewegingen.
  21. Henriëtte Roland Holst-van der Schalk (bijgenaamd ‘Tante Jet’): een van de grootste Nederlandse dichteressen; communistische politieke militante die evolueerde naar een partijloos religieus communisme.
  22. Hanny Schaft: Nederlandse bij de CPN aanleunende verzetsstrijdster, die helemaal op het einde van de oorlog nog gefusilleerd werd. Is Het meisje met het rode haar van Theun de Vries.
  23. Sophie Scholl: samen met vrienden en familieleden stichtster van de verzetsgroep ‘Weisse Rose’ aan de universiteit van München. Werd na een showproces geguillotineerd. Kaltenbrunner zelf zou daarbij aanwezig zijn geweest.
  24. Soja Anatoljewna Kosmodemjanskaja: sloot zich nog als leerlinge aan het Moskouer gymnasium bij de partisanen aan, en was verantwoordelijk voor sabotageakties achter de vijandelijke linies. Werd opgepakt, vreselijk gefolterd en uiteindelijk opgehangen. Stalin zelf zorgde ervoor dat haar verhaal als voorbeeld verspreid werd. Vele scholen in de Sovjet-Unie, maar ook in de DDR werden naar haar genoemd.
  25. Lucie Aubrac: een van de belangrijkste vrouwen in het Franse maquis, die ook later bleef strijden tegen kolonialisme, racisme en voor de rechten van vrouwen, o.a. met haar tijdschrift ‘Le Privilège des femmes’. Later zei ze daarmee te vroeg te zijn geweest, omdat in 1945 de meeste vrouwen zich eerder afvroegen hoe met drie eieren een omelet voor zes personen te bakken, dan iets anders.
  26. Kafr Quasem: Dorp in Palestina, dat in 1956 door nazionistische massamoordenaars werd uitgeroeid, waarbij de vrouwen afzonderlijk werden afgemaakt. Er bestaan geen foto’s van, enkel tekeningen.
  27. Mairéad Farrell: socialistische en feministische IRA-commandante die in Gibraltar samen met twee andere IRA-leden koelbloedig vermoord werd door de speciale moordenaarsgroep van het Britse leger en de Britse geheime diensten, de SAS (Special Air Service).
  28. Frida Kahlo: bekendste Mexicaanse schilderes, die politiek uiteraard feministisch en communistisch geïnspireerd was, maar nooit propagandaschilderijen maakte.
  29. Simone Weil: Franse mystieke revolutionaire schrijfster en activiste van joodse afkomst. Mocht het verzet in Frankrijk zelf niet vervoegen (ze verbleef in Engeland) en was daardoor zo ontgoocheld dat ze zich uithongerde.
  30. Ruth Werner: Duitse die onder de schuilnaam ‘Sonja’ voor de militaire geheime dienst van de Sovjet-Unie werkte. Leverde de formule voor de atoombom aan de Sovjet-Unie en zorgde zodoende voor een decennialange vrede in Europa.
  31. Ulrike Meinhof: beroemd als journaliste van het blad Konkret, en geheim lid van de DKP, als zij samen met Andreas Baader en enkele anderen de Rote Armee Fraktion opricht. Opgehangen teruggevonden in haar cel.
  32. Rachel Corrie: Amerikaanse humanitaire militante, die in Gaza met behulp van een bulldozer door de nazionistische bezetter opzettelijk en koudweg vermoord werd.
  33. Inge Viett: in haar jeugd verkracht, medeoprichtster van de Bewegung des 2. Juni, later in de RAF; zorgde er via haar connecties met het MfS voor dat militanten konden onderduiken in de DDR.


COLOPHON

Dit bundeltje werd geschreven in 2006/2008 en herzien in 2009. Voor de jaarwisseling 2009/2010 werden er 30 exemplaren van gedrukt, bestemd voor de vrienden en kennissen.

Het motto komt niet uit de roman van Rushdie.

Delen:

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


13 + 14 =