Hadewych

| Geen reacties

Bij de Historische Uitgeverij in Groningen verscheen zonet Liederen van Hadewych in een uitgave van de specialisten Veerle Fraeters en Frank Willaert.

Een beknopte, maar goed doordachte inleiding die het wezenlijke bevat, dan de tekst van de 45 Strofische gedichten, zoals ze vroeger genoemd werden, met op de linker bladzijde de middeleeuwse tekst en op de rechter bladzijde de vertaling in hedendaags Nederlands, en het geheel wordt gevolgd door een ‘Reconstructie van de melodieën’ Van Louis Peter Grijp, en tenslotte een eveneens beknopte bibliografie. Alle gedichten worden in de marge of beneden aan het blad voorzien van ook weer de nodige maar beknopte uitleg, die in het rood gedrukt werd. Zo krijgen we een fraai verzorgd boekwerk dat a.h.w. uitnodigt om te lezen.

Die muzikale reconstructie is nieuw in het Hadewych-onderzoek en daaruit voortvloeiende publicaties. Zoals de vier CD’s die het boek vergezellen, en waarin afwisselend liederen gezongen worden of voorgedragen door de twee samenstellers. Ik heb er nog maar een stukje van beluisterd, maar dat geeft toch de indruk dat zij het zeer goed doen. Alleszins lijkt me ook dit nieuw, want professoren die aan voordracht doen, dat is mij onbekend. Hoewel het eigenlijk inderdaad tot het vak behoort. In de middelbare school behoorde dat tot het curriculum (net zoals het uit het hoofd leren van gedichten trouwens), en terecht, waarom dus ook niet aan de universiteit. Maar waarschijnlijk ben ik weeral hopeloos ouderwets.

Over de figuur van Hadewych zelf, en over haar werk hoef ik uiteraard niets te zeggen. Is dit nu de definitieve uitgave van de strofische gedichten c.q. liederen? Nee, het is een uitstekende, wetenschappelijk gefundeerde leeseditie, waarvan je alleen maar hopen zou dat ze een groot publiek moge bereiken, een editie die noodzakelijk is, en altijd in de goede boekhandels voorradig zou moeten zijn.

Maar de basiseditie blijft nog steeds Van Mierlo, en dat weten de huidige uitgevers ook wel. De vier Hadewych-uitgaven van Van Mierlo gaan veel verder: zijn inleidingen zijn veel uitgebreider (afzonderlijke boeken in drie van de vier gevallen), zijn kommentaar bij de afzonderlijke gedichten of prozateksten gaat veel verder en veel dieper, en zijn uitgaven bevatten veel meer woordelijke uitleg (waarvoor Fraeters en Willaert dan wel hun vertalingen hebben), en uiteraard een variantenapparaat. Van Mierlo gaf wetenschappelijke uitgaven uit, weliswaar geen echt historisch-kritische, maar dat ideaal werd toch benaderd. Voor wie zich intensief en wetenschappelijk met Hadewych wil bezighouden, blijft Van Mierlo dus de onmisbare referentie waarnaar steeds terug gegrepen moet worden. In de huidige cultuurbarbaarse context is een nieuwe Van Mierlo, en dat wil dus zeggen een echte historisch-kritische uitgave ondenkbaar.

Oorspronkelijk zou dit boek verschijnen in de Delta-reeks van Nederlandse klassieken. Maar die reeks werd afgevoerd wegens te weinig succes. Dat zegt genoeg. Alleen: de lopende projecten zouden worden voortgezet. Eén van die projecten was: het verzameld werk van Anna Bijns. Sind de 19de eeuw zijn er van haar werk geen goeie uitgaven meer verschenen, en nochtans is zij na Hadewych de tweede grote dame van de Nederlandse poëzie uit de middeleeuwen, en eveneens zoals Hadewych van een Europees niveau.

Wedden dat er ook nu niets van komt? Cultuurbarbaren, zei u ?

Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


4 × 5 =