Robert Fisk

| Geen reacties

Afgelopen week het grote, bijna 1500 bladzijden tellende boek van Robert Fisk over het Midden-Oosten, De grote beschavingsoorlog, de verovering van het Midden-Oosten, uitgelezen, en de laatste tijd zelden zo getroffen geweest door lectuur, zeker niet door historische boeken (maar zelfs voor romans, voor zover ik die überhaupt nog lees geldt hetzelfde).

Het boek is een schitterende combinatie van hedendaagse geschiedenis, mede gesteund op bronnenonderzoek, van politieke analyse, die heel wat verder reikt dan een editoriaal in een dagblad en heel wat dieper gaat, en, tenslotte, van actuele journalistiek. Vooral dit laatste maakt het boek niet alleen zeer authentiek, maar zorgt ook ervoor dat de lezer zeer sterk betrokken raakt.

Dit aspect is nl. zeer concreet: Fisk beschrijft erin wat hij zelf gezien heeft. Hij kiest treffende voorbeelden, die echter telkens ‘ingebed’ worden in de politiek-historische context, en daardoor eigenlijk alleen maar sterker worden. Die voorbeelden zijn bijna altijd slachtoffers van de ‘grote’ politiek, eenvoudige, gewone mensen, kinderen vaak, slachtoffers van alle oorlogen sinds het begin van de mensheid, maar bij de hedendaagse technische middelen van belligeranten, en meer nog door de toenemende mensenverachtende crapulositeit van politiekers des te zwaardere slachtoffers nog dan vroeger.

Het boek zet impliciet ook de verhoudingen een beetje recht, volkomen terecht overigens. De twee kuttorentjes uit New-York die in elkaar gezakt zijn en waarover zoveel heisa gemaakt werd, hebben ocharme twee- à drieduizend doden gevergd. Als je dat vergelijkt met het aantal doden dat de zgn. ‘democratieën’ gemaakt hebben, enkel en alleen in het Midden-Oosten tijdens de afgelopen paar decennia, dan is dat niet meer dan een onbelangrijke peulenschil – ook al is het inderdaad zo dat bijna elk leven dat zo ontnomen wordt er een te veel is. Gelet op de absoluut perfide en criminele instelling van vooral de Amerikanen en hun joodse handlangers (of moet ik zeggen: meesters?) ter plaatse, maar evenzeer van de rest van het Westen, moet je je er eigenlijk over verwonderen dat er niet elke dag ergens een bom ontploft in een Westerse stad. Wat het Westen de mensen daar heeft aangedaan en nog elke dag aandoet is niet alleen schrijnend en ten hemel schreiend, het is in de meest letterlijke zin van het woord wraakroepend. Als je je daar bewust van bent, is het onmogelijk aanslagen zoals die in Madrid en Londen (en vroeger Parijs, en later…) nog te veroordelen. Allereerst moet je diegenen veroordelen die daar politiek verantwoordelijk voor zijn – en dat is het Westen met heel zijn hypocriete houding tegenover enerzijds de nazionistische entiteit en anderzijds de Moslims en Arabieren.

Wat ik voor mij vooral concludeer uit dit boek betreft de aard van de politici en van alle anderen die in onze maatschappijen een leidende functie uitoefenen: crapuul is het, tuig van de smerigste richel, misdadigers wier gedrag nog weerzinwekkender wordt door het feit dat ze zich vaak niet eens ervan bewust zijn leiders te zijn in een door en door misdadig sociaal-economisch systeem. Dat geldt niet alleen voor de Amerikanen en de Engelsen, ook voor onze politici (in kleine landjes zoals België of Nederland, of Denemarken bv.) gaat dat op, met dien verstande dat zij enkel meeheulers zijn, handlangers, gatlikkers van de echt grote smeerlappen.

Antipolitiek? Uiteraard godlof, hoe kun je dat niet zijn als je al is het maar een klein beetje op de hoogte bent van het reilen en zeilen in de wereld?!

Het boek van Fisk eindigt in Irak in 2003-2004. We zijn nu twee jaar verder en de Amerikaanse regering (nou ja, ‘regering’, eerder de gevaarlijkste bende politieke misdadigers op internationaal vlak sinds de naziregering in Duitsland) bereidt haar volgende oorlog voor, tegen Iran deze keer. De kans is groot dat dit tot een totale wereldoorlog zal leiden, omdat China en Rusland direct betrokken zullen zijn. En door de oliekraan dicht te draaien en de Straat van Hormuz af te sluiten kan Iran ervoor zorgen dat paniek ontstaat op de oliebeurzen en de prijs van een vat olie naar 200, 300… dollars per vat stijgt. Met alle gevolgen van dien, ook binnenlands in Europa.

En in Europa kan dat een burgeroorlog met en tegen Moslims zijn. Laten we niet vergeten dat de indoctrinatie van de geesten tegen deze mensen even groot is als die tegen de joden in het Duitsland en Frankrijk van de jaren dertig. De economische gevolgen van de stijging van de olieprijzen zullen door de goegemeente vooreerst aan de Moslims hier toegeschreven worden. Bij zware gevechten zullen die eerst opgesloten, ‘geconcentreerd’ worden. En naargelang het hier nog slechter gaat zal de idee van een Endlösung (zoals die door de nazionistische entiteit al langzaam toegepast wordt) ook hier weer uit de kast gehaald worden. Alleen zullen de Moslims zich waarschijnlijk niet zo gemakkelijk laten afslachten als de joden in Nazieuropa.

Waarlijk, er staan ons heerlijke, nieuwe tijden te wachten.

Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


13 − 13 =