Moeder

| Geen reacties

een hinkend kind vanbinnen
dat om zijn moeder roept:
beiden beidden zij
een leven lang
het einde

met het verglijden der tijden
wordt haar stem stiller
in zijn hoofd

om uit te doven uiteindelijk
bij die grauwe grens
daar waar geschreven wordt
met letters van lood

wie op den dood komt…

zo onherstelbaar diep
in brekende ogen gedreven
dat hij krimpt als een kind
en knallend afknapt

een opengevallen mond
vol wonden en brakke woorden
doet nauwelijks nog kond
van enige band
laat staan een wonder

tenzij de navel
waar hij blindelings naar staart

Print Friendly, PDF & Email
Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


zestien + 3 =