(Niet zo vrolijk) kinderliedje

| Geen reacties

Petra gedenkend,
obiit 15.06.1971.

“This is their youth, too
Soon gone, too soon
The unalterable conclusion.”
William Carlos Williams

Petra, liebes Mägdelein,
Wollt’ mit Dir am Leben sein.

Het is geen derde,
evenmin een enig oog,
maar zwart van doods onwaardigheid
een opening voor het streepje geronnen leven
dat als bloot gegeven
over een bleek en schichtig gezicht
uit dat oog ontsnapt moet zijn.

Een donker oog dat niet kan kijken
en dat dus evenmin iets ziet.
Petra, kleine deugeniet,
waarom luister je ook niet !

Een hoofd was het
gezeid vol bloed en wonden
– verlamd lam
verborgen beeld
zonder één bot gebroken –
met een kristuskapsel
op die foto:
korte, zwarte, rondstaande,
zelfgelegde krullen. Kapster.
Of staat je haar stijf rechtop
van het doodszweet misschien?
Of van mijn wanhopige angst voor de stieren?

Petra, Petra, kleine schavuit,
nog voor het begon
is het liedje al uit !

Onschuldige overmoedige
geknechte knecht van jezelf
als buiten adem van angst
met guitige tanden
naar de laatste lucht happend.
Maar de schouders daaronder:
ze zijn te luchtig en te licht
voor het leed van de wereld.
Te tedere beenderen voor zo’n juk.
Wie is op sterven tuk?
En waar anders
dan op bedrukt papier, later,
vind je die opdringerige lijkengeur
van echte terreur?

Een donker oog dat niet kan kijken
en dat dus evenmin iets ziet.
Petra, kleine deugeniet,
waarom luister je ook niet !

In de woorden verscholen
een naamloze naam,
die niet zeggen kan wat je was.
Dat doen zij wel,
de hoge, boze en gewichtige heren
aan hun steeds eendere Schreibtisch
pest en onheil verspreidend.
Vroeg of laat
kom je een Meister tegen
die op heel je leven
totterdood en dodelijk
door gaat wegen.

Petra, Petra, kleine schavuit,
nog voor het begon
is het liedje al uit.

En dan een man van jaren
die later zonder enige bezadiging
nog een ontbonden vrouw omhelst
gegriefd en verliefd tot in de dood
– icoon tegen wil en dank
van das Andere
het jouwe, het betere
en niet dat land van lood –
sta je in zijn ogen gegrifd
als het licht dat je ontvloog
maar dat hier even weer overwintert.

Petra, liebes Mägdelein,
Wollt’ mit Dir zusammen sein.

Print Friendly, PDF & Email
Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


17 − drie =