Meeuwen sterven in de haven

| Geen reacties

Korte tijd geleden zag ik, na ongeveer veertig jaar, Meeuwen sterven in de haven terug, een Vlaamse film uit 1955. Ik had er een zeer goede herinnering aan, en dat is na al die jaren niet veranderd. Ik herkende de beelden nu wel dubbel terug: enerzijds de filmbeelden, en anderzijds vele plaatsen waar die beelden opgenomen werden.

Bron: www.ledoux.be

bron: www.ledoux.be

Voor het Vlaanderen van die tijd was dit een ongeëvenaard meesterwerk: door de schitterende montage, het spel met licht-en-duister, het schitterende acteurstalent van Julien Schoenaerts en Dora van der Groen (maar ook de anderen, die ik niet ken), de muziek die zo goed bij de beelden past enz. Het verhaaltje stelt niks voor natuurlijk, maar dergelijke film bewijst ten overvloede, dat dit ook niet hoeft: een goeie film wordt gedragen door het beeld, de montage en andere specifieke zaken van het genre. Verhaaltjes kunnen bij Walschap c.s. gevonden worden.

En al even uiteraard liggen de invloeden voor het rapen: de Russische en Duitse film uit het expressionisme. Maar dat zorgt er enkel voor, dat de film internationaal misschien iets minder gekwalificeerd dient te worden, voor Vlaanderen blijft het een meesterwerk.

Hetgeen misschien ook komt doordat er zo weinig dialoog in voorkomt: de houterigheid en de gekunstelde dictie, die latere Vlaamse filmkens vaak zo ongenietbaar maken zijn erin afwezig. Maar nog eens: ook dat bewijst, dat die dialogen niet echt nodig zijn, zoals op het toneel. Film is op de eerste en belangrijkste plaats: beeld. De drie makers van deze film hebben dat perfect begrepen.

Delen:
Share

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


18 − 14 =